HANS RIKKEN

Start Curriculum Exposities Nieuw werk Collecties Atelier Theater Villa Palagonia (art) Projecten Hart der Duisternis Borden Het Mortuarium Publicaties Recenties Muziek Links

 

Het mortuarium

Theater van de wereld

 

 

Stichting Palagonia

Het Mortuarium, Theater van de wereld.  

 

ĎModerniteití betekent dat de wereld nu op ons rust, ook al hebben we zelf geen eigen grond onder de voeten. De grond moeten we gaan zoeken in de wereld waarover we spreken. Alsof we grond en drager moeten zijn voor de grond die ons draagt. Ziehier de Műnchhausen-conditie van het modern subjectí. (Goden breken. Marc de Kesel)  

De centrale tentoonstelling van de BiŽnnale van VenetiŽ van 2013 heet Il Palazzo Enciclopedico. A show about seeing with the eyes shut, staat er in de catalogus. Beelden die in staat zijn een persoonlijke bestemming te combineren met een collectieve bestemming. De presentatie van het onzichtbare. Vision that takes shape in our imagination. The representation of the invisible. What do pictures want? An exhibition of bodies. Images has always been a form of resurrection. The will to knowledge. The urge to see and to see closer. The encyclopaedic Palace could be described as a show about the book, an object now at risk of extinction. The exhibition celebrates books and places of refuge, depositories of knowledge, tools of self-exploration, and escape routes into realm of fantasy. A show about obsessions and about the transformative power of the imagination.  (tentoonstellingscatalogus van de BiŽnnale van VenetiŽ 2013)  

 

Wat deze tentoonstelling laat zien is de kracht van de verbeelding, the transformative power of the imagination, maar ook de verstikkende werking van encyclopedische kennis. De bevrijdende werking van de beelden die van binnen komen  tegenover de verstikkende werking van de beelden die van buiten komen. Onze samenleving wordt gekenmerkt door een bombardement van beelden die in de lichamen gepropt worden en daar, zonder dat we er zelf veel over te zeggen hebben, hun gang gaan. Dit is geen reden om geen beelden meer te produceren , zoals lang gedacht werd, maar juist een reden om je van dat bombardement af te wenden om te komen tot beelden van binnen uit die een opening kunnen maken, een uitzicht in een wereld die geen uitzicht toelaat. De inleidende tekst van de catalogus van de BiŽnnale eindigt met een opmerking van Joseph Beuys: the most  sumptuous palace in the world is the one in each personís mind: we must enter ourselves to inhabit its rooms, and turn our inner images into reality.  

Onze samenleving wordt in hoge mate gekenmerkt door de insluitende uitsluiting. Steeds grotere groepen komen naast de samenleving te staan waardoor hun bewegingsvrijheid beperkt wordt. Tentoonstellingscatalogus van de BiŽnnale van VenetiŽ: The dynamic tensions between inside and outside, inclusion and exclusion, are the subject of a series of work that explore the role of imagination in prisons and psychiatric hospitals. De verbeelding als middel om een opening te maken, een uitzicht in een wereld die geen uitzicht meer toelaat.  

Het Mortuarium, Theater van de wereld. is een kunstwerk dat uitzicht biedt.

Een kunstwerk maken is werken aan jezelf en daarmee werken aan de wereld. Geen vast zelf maar een zelf dat steeds uitzicht houdt op iets nieuws. Daarvoor moet je je loskoppelen van het sociale. Dat vergt moed. Je loskoppelen van het sociale, niet om je af te keren van de wereld maar uit betrokkenheid bij, en verantwoordelijkheid voor de wereld. Om weer iets te zien.  

Dit terugtrekken is een politiek daad.  

Reflectie tegenover boulimia. Reflectie is de redding van de wereld.  

Het Mortuarium, Theater van de wereld

komt voort uit mijn ervaringen met het project Hart der Duisternis dat onderdeel was van het project De Blauwe Periode. Eťn van de vragen die centraal stond in het project Hart der Duisternis was wat er de afgelopen zestig jaar veranderd is. Het project bestond uit een woning waarvan de wanden waren beschreven en betekend met teksten die betrekking hadden op die vraag. Een beeld van het verleden tegenover een beeld van het heden doet onmiddellijk de vraag rijzen naar een beeld van de toekomst. Het zich bevinden in de teksten, die ook beeld waren, werkte als een motor voor beelden die uit de bezoekers zelf voortkwamen, and turned their inner images into reality.

Dat heeft me doen besluiten dit proces voort te zetten in

Het mortuarium, Theater van de wereld.  

Dit werk bestaat uit een gebouw beheerd door Stichting Palagonia, het voormalig mortuarium van de begraafplaats St Barbara in Vlaardingen met daar in wanden die beschreven en betekend worden met  vragen en stellingen. Vragen en stellingen die voortkomen uit interviews met representanten van de kunstwereld in Nederland en daarbuiten. Deze interviews worden aangestuurd door internationale literatuur. Een boek, een stand van zaken. Dit geeft hypothesen die op de wanden worden geschreven en weer besproken met groepjes mensen waardoor de stellingen kunnen wijzigen, aangevuld worden, etc. De veranderingen zullen weer neerslaan op de wanden van het theater. Deze acties, in eerste instantie de interviews, zullen op DVD worden vastgelegd zodat ze onderdeel kunnen zijn van de daarop volgende reflectie.  Een reflectie die, weet ik uit ervaring, een bijzondere impact heeft op de deelnemers.

 Het toezicht over zichzelf dat ook het toezicht over anderen is, of het toezicht over anderen dat ook toezicht over zichzelf is, beoogt een verandering in het gedrag van individuen en een verandering in de algemene constellatie van de wereld. (Michel Foucault, ďDe moed tot waarheidĒ) Hierbij gaat het niet om het creŽren van eindbeelden maar om het maken van een opening, een gat in de huidige situatie naar een nieuw uitzicht. Onderzoek doen naar de grenzen en de contouren van het principe Ďreflectiviteití, in de kunst en in het leven. Niet via de waarheid komen we tot vrijheid maar door vrijheid komen we tot waarheid. Alleen in het ter discussie stellen van de waarheid ligt de waarheid. Net als de inleiding van de catalogus bij Il Palazzo Enciclopedico, bij de BiŽnnale van VenetiŽ, besluit ik met een stelling van Joseph Beuys: ďHet verruimde kunstbegrip betekent: de oude gedaante die sterft of verstard is om te zetten in een levende, doorleefde, levens bevorderende, ziel en geest bevorderende gedaante.Ē

 

 Niet dat men teveel over kunst reflecteert is een probleem maar dat men te weinig en te slecht reflecteert. (Jan Vande Veire)  

 

      

MortuariumTheatervandewereld HansVenhuizen Liberaal totalitarisme Artistieke kwakzalverij

       
   

 

     
       
           

 

 

Producten:                                                                                          Tentoonstelling Hollandia Galerie Vlaardingen

Link naar het boek, Het Mortuarium, Theater van de wereld    

MortuariumTheatervandewereld HansVenhuizen Liberaal totalitarisme Artistieke kwakzalverij (Video)

     

DVD, Het Mortuarium, Hans Venhuizen, Liberaal totalitarisme & Artistieke Kwakzalverij            Boek+DVD

Hart der Duisternis Babberspolder-Oost Vlaardingen 428 paginaís full colour

   

Link naar het boek NoWalls  full colour book

 

 

 

All images copyright© 2017 Hans Rikken All Rights Reserved

web page designed and managed by Bert Otto  a specialized web designer for  professional artists.